Naar de hoofdinhoud

De cookies van dit huis

Als u accepteert, meten wij met cookies het verkeer op de site en onze campagnes bij Google en Meta. Als u weigert, geen meetcookies: Google ontvangt alleen een signaal zonder cookies, met technische gegevens zoals IP-adres en browser, om bezoeken en conversies te schatten, en naar Meta gaat niets. De noodzakelijke cookies werken hoe dan ook. Lees het cookiebeleid

Oude ansichtkaart van Corso Trieste e Trento in Alberobello, de straat van het palazzo
Wij: het verhaal
Opgerold linnengoed met het logo en de tekst ‘Palazzo Scotto, dimora storica in Alberobello’

Het verhaal van ons negentiende-eeuwse palazzo in Alberobello

Palazzo Scotto opent voor u de deur van zijn eigen huis.

Historische architectuur en de warmte van een echt huis, met uitzicht op de trullidaken van Alberobello.

Alberobello van bovenaf in gouden licht: de kegeldaken van de trulli, de witte huizen en palmbomen naast een stenen gebouw
Een kleine zitkamer in het palazzo: de vergulde ovale spiegel, twee lichtblauwe fauteuils en een tafeltje met rozen

Hier vertelt elk detail een verhaal van ruim een eeuw: de stenen gewelven, de gerestaureerde fresco's, de oude vloeren, het licht dat door de grote ramen valt. Heeft u een paar minuten, dan vertellen we u waar dit huis vandaan komt — de feiten, de data, de namen.

De salon van het palazzo: het beschilderde plafond, de kristallen kroonluchter, de vergulde spiegel en de rode bank

De oorsprong van Palazzo Scotto

Gebouwd door de familie Rotolo tussen de eerste en de tweede helft van de negentiende eeuw, staat het palazzo aan de negentiende-eeuwse as van Alberobello, op een paar passen van de basiliek.

Het werd opgetrokken in lokale kalksteen, met bouwtechnieken die lijken op die van de trulli en de ingetogenheid van de herenhuizen van die tijd.

De familie woonde er tot het begin van de twintigste eeuw, voordat ze naar Rome verhuisde, zoals veel andere plaatselijke families.

In de loop der tijd veranderde het palazzo van gezicht en functie: het was eerst kazerne van de Carabinieri, daarna onderkomen van het plaatselijke fascistische detachement. Na de oorlog keerde het terug naar de oorspronkelijke familie, die er echter niet meer vast woonde. Jarenlang bleef het ongebruikt, getekend door de tijd en de leegstand.

Het bed van de Foresteria boven de vloer van glas en witte kiezels, onder de stenen gewelven

Acht jaar werk om de schoonheid weer aan het licht te brengen.

We hebben ervoor gekozen dit gebouw zijn waardigheid terug te geven, met een restauratie die bijna tien jaar duurde. Elk element is behouden en met respect hernomen: de gewelven, de nissen, de oude vloeren. Het comfort van vandaag is binnengekomen zonder het huis van gisteren uit te wissen.

Tegenwoordig heeft het palazzo vijf kamers; vier andere vormen de Widespread Collection, op 40–150 meter van de deur, in het stille deel van het dorp — weg van de drukte. De dagen brengt u buiten door; 's avonds keert u terug, en beneden aan tafel is er livemuziek, elke avond.

Het is de gastvrijheid waarvoor we hebben gekozen: een stille schoonheid, in het hart van de Valle d'Itria.